Oğulcan Yiğit Özdemir'in edebiyat işleri.

uçbeyleri toplanmış,

elleri kocamış, dut, ceviz

ve şam fıstığı

işte koca köylülerin,

sınır boyu kalkışması.

 

eşekler gülerek ölüyor sanırdım.

öyle ya, güzel gözlülerdi.

 

kaç ustura ve kesim yerlerinden uzayan

saçlarım, hep çocuksu, oyun peşinde

yükselerek değişiyorlar deliliğin tökezlediği noktaya doğru

işte iğne, iplik, dikiş yerlerim

tuhaf ama ray izleri gelip geçiyor gövdemden.

 

eşekler gülerek ölüyor sanırdım,

öyle ya, yanılmışım.

 

güzel kokuyor şimdi fısıldama çiçekleri bile,

öyle çok susamışlardı ki,

reyhan, susam ve çaya.

 

uçbeyleri, toplandılar,

karışlandı çuvallar, işte füsun

işte efkar, işte cigara.

kaçıncı beyitten biliyorum bu yolu,

yüzyıllarca bu yolu duymuşum

onca mısrada.

 

şimdi silik bir çeşitleme,

hanlar, odalar, eğlenceler

badem, ceviz, çay, antep fıstığı

gökte peygamber şıklığı

ay susuyor.

 

sen

dertleniyorsun.

ölümü dert etmiyorum

14 yaşında bıraktım.

sigaraya başlamam da,

o yaşta.

 

bir gülümseme astılar yüzüme,

arada bir sandıktan çıkartır

tozunu alırım.

her çağda.

 

caferilerden beri bu topraklar

benim.