Paramaz’a (Suphi Nejat Ağırnaslı)

Menekşe gibi akmıştın Dresden nehrinden,

Hani bizdeki Spartakistlerin, ilkin sarıldığı

Tütün fabrikalarında,

Sonra bir gün gittim oraya, hiç istemezdim ama

Çanlar bile kendi meşrebince, senin yasındaydı

Tütüne sarılı gibi geldiğinde Amele Fırkası,

Daha etrafta 1908 ayaklanmasının,

Kuşları uçmuyorken,

Onlar ki yalnız bedenleriyle, cüsseleriyle

Ezdiler tütünü, şimdi tütünü

Bir ateşleyen göz çift elde tüter.

Daha esamisi bile yoktu, bildiri dağıtan

Tüfeğin ucunda nergis oluyordu,

Menekşeler aktığında, Dresden nehrinden,

O koca isli binaların, yalnız hatıralarına,

Kim bilir kaç kişi heykeline çıplak elle dokunup

Şüpheci Thomas gibi, teninden emin olmuştu.

Şimdi son gördüğümde, Spartakistlerin çilesi

Bizim topraklarda yıkık tuğlaları toplayıp

Kendine yeni siperler yapar,

Kobané sade bir mezardır, dünya

Bu mezara sade bir yeryüzü olacaktır.

7.12.15

Yiğit Özdemir