Eski apartman alınlıklarında
Kapanıp açılan pencereler
Yüzbinlerce kelime sütunlarını
Birbirlerine dolanarak süsler,
Tutuşan bir çift cesur elle
Yürekleri birleşen onca insan
Çocukların açılan göz bebeklerinde
Türeyen nice ümit dolu imkan,
Kalın kapaklı kitapların ardında
Bir parça neşe bir parça keder
Nasırlı elleriyle birleşiyor halkların,
Sayfalardaki şu sözcükler:
Özgürlük, kardeşlik, eşitlik
Şefkatli elleriyle büyüyor kadınların
İdealleri en görkemli ülkesidir
Zulüm görmüş küçük insanların.
Sular altında kalmış nice imparator
Anıtları ketumdur şimdi, konuşmaz
Gözleri kapanmış, sözleri tükenmiş
Yine de adları ve sanları susmaz
Likya, Roma, İstanbul…
Altın ve sefahatle yozlaşmış çağlar,
Özgürlük için zincirlerini kıran insanların
Kimseden korkmadığı kısa anlar,
Eski apartman alınlıklarında,
Birleşiyor bütün sözcükler,
Tüm insanlığa bir lûgat oluyorlar
Eşitliği ayakta tutmakla.
