Dünya bizi fazla görüyor artık; günü geliyor
Elde edip harcayarak, güçlerimizi ziyan ediyoruz;
Doğada kendimizden pek az şey görüyor
Kalplerimizi kirli çıkarlarımız için öylece veriyoruz!
Aya göğsünü çırılçıplak soyan bu deniz;
Her saat başı kükreyen şu rüzgar,
Ve şimdi uyku çiçekleri gibi bir elimizde toplanır
Sırf bu yüzden, pek çok şey ses düzenimizi bozar;
Bizi pek de etkilemez –şu Yüce Tanrı! Olsaydım ben de
Keşke vadesi geçmiş amentüleri emen bir pagan;
Belki ben de dururken şu hoş çayırda,
Beni daha az ümitsiz kılacak bakışlar atardım;
Proteus’u denizden yükselirken seyreder;
Yaşlı Triton’un bükük boynuzunu üflediğini duyardım.
The World is Too Much With Us - Çeviren: Yiğit Özdemir
