Küçük perdeler astım,
Kirpiklerinde tül gözyaşları
Teninde rüzgâr dolaşır
Karıncalar ya da ellerin,
Dudak hareketlerin uçuk, soluk bir gemi
Karşı kıtada vapur düdüğü
Fırlatırım yansımanı aynalara
Suya dokudum ellerini,
Omzun seğiriyor, tekne çarpıntısı bu
Her nefes alışında, güçlükle
Göğüs kafesinde,
Yumuşuyor güvercin sesleri.
Kartal’da bir liman işçisi,
Ne zaman görsem sevgilisini kekeliyor
Ya göremezsem onu, diyor
Limanlar girerse araya?
Vardığım tüm ılık coğrafyalar
Akdeniz’de kurulan şu şehir,
Şehirde bir kadın adı
Yüzü kedersiz gülümser,
Saçlarında yuva yapmış çiçekler
Baharın gelişi sezilince,
Sözsüz de sevebilirim, denerim;
Yaşamak gibi bir şey.
12.12.18
UZBİLİM 