güney yok artık

leylekler bulamaz güneye gitmeleri

oyuncak olur kalır bir acı tebessüme

oradan falımızı bulur çıkartırız,

o tecrübesiz çaresizlikten;

kilden yuvalar taşınır, dağılır

bacalarda eski kış kokuları tüner

güneyin ağzı bir karış açık çocukları

taşlamaz onları

ve yine geldiler işte,

çoklu yarım ağızlı bayramlardan

acıpayamın tatsız çocuklukları.

bir kiremit altı avlunun gölgesi

yapay bir çiçeğin buluntu sevinci

birkaç yaprak daha verseler

onlara koca bir sözlük yapabilirdim

şaşı leyleklerin bahçesinde

yollarını bulmaları için,

böylece unutmazlar mıydı

güney yok güney yok güney,

tatsız bir teselliden başka neyiz?

onlara kışlıkların yakıldığını

nasıl haber vereceğiz?