Akmıyor zaman, ölü kum taneleri
Yapışık ve irsaliyesiz,
Bedelsiz ve mühürsüz,
Ayak sürüyor, tutkusuz ve bitap,
Çokuluslu bir mercimek tanesinin
Yarıçapından sorumlu müdür,
Kokladı ve bildi menşeini: Dünya!
“Verecek bir şey kalmadı insanlara.”
Nesneler burada, kavramlar yok,
Zamansız çözülen kıyı hâkimiyeti
Sizi muvakkitsiz bıraktı, yoksulluk
Bu cürufun kendini beğenmesidir.
Bu gemi sizin için, bu gemi o gemi
Tüm işsiz muvakkitler toplandı,
Buldular çekiç sesleri ve deniz kıyılarını
Orada ilk kavramları yeniden düşünüyorlardı,
“Size bu gemiyi gerekçelendirmelerden
Betisiz bir düşüncenin endişesinden
Terör duygusunun çarpı işaretsiz
Soluksuz ve tetiksiz doruklarından getiriyoruz”
Sizden beş para istemez,
Çocuksuz ve suretsiz bir karıncanın
İncinmeyen tek omurgası olsanız,
Bize yeter.
İşte bu gemi, herkesin değil ama
İhtiyacı olan herkesin limanlarında bitecek
Onlara ne aşk, ne soru, ne sual
Birer avuç kum tanesi götürecek.
19.12.2020
UZBİLİM 