Oğulcan Yiğit Özdemir'in edebiyat işleri.

Külodunu unutmuş bir kadın

Kemersiz bir erkek, şiddetin çocukları

Halıya yapışmış, uyuyor

Henüz doğmamış bir Pazar gününün sonları,

Aşka karşı, ne büyük, dürüst şu aşk

Aşka karşı, ne tutkusuz bir haz

Aşka karşı, incitmeden tüysüzü

Bu gece birden ölebilirim,

Yükseldi denizler, doğadan insana

Miras kalmış avuntuydu aşk,

Karşılaşmaları ve son bakışları alalım

Yükseliyor deniz, unutkanlık çok zor ama.

Henüz vakit varken boşaltın torbaları

Ve bezleri ve yalan sözleri ve korkuları

İşte sonsuzluk bu! Bilim neydi?

“Buldular”, denizi ve ana kucağını,

Hayır, aşk veya şefkat yolculuğu

Bunlar değil de bir şeyin yokluğu mu?

Hayır, gürültülü bir yıkım perdesiz evlerde

Bir günü daha dışarıda geçirmek niyetiyle,

Gece ve istek beraber yürüyordu

Şimdi her yer çamura battığına göre

Çamuru arzulamakta bir sakınca yok mu?

Bir bakışta tükenen tutkularınızın sancağı,

Bir laneti istiyorum, kutsal bir orji

Binler yetmez, milyonları verin

Bize bir aşk icad etsinler, aşka karşı

Külotsuz kadınlar ve kemersiz erkeklerden sonra.

26.12.20