Yangın esir aldığında ruhu
Kül rengi çiçekler açar
Göğüs kafesinde
Kirpikler Istranca dağlarının
Ufkundan bakar,
Peşi sıra ateş düşer
Karda ayak izleri,
Her biri büyük oyuklara düşer
Karşıdaki zirvelerin
Karıncalanan yüreğinde,
Atlar mahmuzlu ve çılgın
Suyolları keskin,
İşte yürekte o kavruk uğultu
Oyarak ilerliyor
Akıl denen yerbilimi.
27.12.20
