Sepetteki Küller

Gün ışığı büyütürdü bizleri,
Çocuksu bağlar örerek aramızda,
Görkemle açacağımız günleri
Sayıyorduk yanı başımızda,

İki örgüyü kesik bir baş gibi
Kımıltısız sepete bırakıp
Kedisinin yanına kıvrılan
Bizler,

Kül kaplı yüzümüz,
Ölümsüzlerin bıraktıklarıyla
Gün ortasında sıra devrederek
Bakışır şu ara perdesiz evlerde

Avuç içi büyüklüğünde bir güvercin
Yeminler eder, her akşam üzeri
Rüzgarın söktüğü eskil alfabelere bakarak
Hatırlatmak için
Atalarımızın seslerini
Kurumuş dallar ve ürpertiler arasından
Taklit eder kanat çırpışlarını.

Güneş büyüttü bizleri
Çok eskiden, ah çok eskiden.
Sepetteki kalın parlak örgüler,
Kül rengi tüyler döküyor şimdi.

15.10.2020