Kıskanırdım seni kıskanırdım ellerinden
Ve gözlerin bir uç beyliğine dönüşür
Kemirirdi bedenimi.
Sağrılarımda bir gül gibi açan gülümsemen
Bir et beni gibi sırıtırdı.
Isıtırdı beni çocukluk anıların
Gülüşünde bir sırtlanın
Altın kaplı gururu ve sevinci,
Çünkü belit güçtedir.
Güçlü bir kucaklama emer ancak beni,
Ve sağaltır körleşmelerinden,
Cönkünden yığınların kendileriyle
Kör kör kör…
Bir tomurcuğun trompetin kılcallarına dönüşmesi;
Birkaç kişi kaç kişidir kişiler karşı karşıya geçiyor
Üst baş aramasında soyunuyor,
Donlarına kadar soyuluyor
Bir cezaevinin ortasında.
Kolçaklar gibi uzanıyor tarih,
Her iki yanımda
Bir çocuğun karıncalanan ellerinde tuttuğu
Köstekli saatin kol yenlerinden.
UZBİLİM 