Yağmurun ardından
Denizde berraklaşır yüzün,
Pırasa saçlarına benzer
Ağaçlar belirir uzakta.
Halatlar atılıyor, borda çözülmüş
Göğüslerin inip kalkar
Kıç ile pruva arasında,
Tenine bir öpücük misali
Konmuş bir ben,
Tüm bunların arasında, çiçekvari filizlenmiş
Ulis’in göğsünü gere gere
Yol alan gemisine
Üşüşen martılar;
Uçları zevk ile pembeleşmiş
Hürriyet türküsü tutturmuş bir çift yelken
Samansarısı gökyüzünü yalar
Dünya denizsiz, tuzsuz, güvertesiz
Ve biraz Akdenizsiz, okyanusları olmadan
Koca bir yalnızlığı arar.
Genişleyen gökte
Nefes alıp veren bu ülkede
Çoğalan suların,
Her zerresi sensin,
Sen ki bir çoğulluk
Ölüleri ve dirileriyle.
28.3.2023
UZBİLİM 