Gece

Varlığın uğultulu gecesinden su çekmek.
Öyle karanlık bir kuyudan, en yaşamsal olanı.
Kulakları sağır eden bu geceye inme cesareti.
Evden ayrıl, isimsiz ormanda yuvalanan çiy damlalarına daya ağzını.
Böylesi koyu bir gecede, ne gam! Tekin kuzey yıldızı bize yolu yine gösterecektir.
Rehberliğinde sür bizi başlangıçta bulunan şölene, uzda barınan kızıl otağa.
Bilge ile cahil arasında ayrım kalmaz böylece, bilme ile olma, büyüme ile yok olma.
Şiir olmaktadır. Sürekli geri gelende, mevcudiyete daima yeni geliyor olmaktadır.
Yaklaşın: Bin fısıltı halinde titreşiyor kaya başlarında papatyalar.
Dokundum onlara, duydum. Mevcuda gelende ak taç yapraklar, taç giydiğinde bahar, ölüm yeni bir başlangıç oldu.
Garip dostum, kim seni buldu böyle çağdan çağa sürüklenirken?
Tut elimi, bize ait bir çağ yaratalım.