Her Dem

Külden bir saray, üflesem
Yıkılır sanıyorum, sanıyorum
Günlerimi sayıyorum
Bu canavarlar arasında.

Yükselir bir turna
Bu külden pencere, odalar
Bakışım bir düşüşe
Takılıkalır, turnam uzaklaşır.

Aç ve yükselt, kanatlarını
Şu kül mezarı yoklayarak
Belki, bir gün gökteki izin
Göğümden akar sızlayarak.

Gerçi bir budun var mıydı
Çok muydu, yoksa az mıydı
Ta en başından beri, turnam
Bakmadan uçar giderdi.

Kenardaki defne ağacında,
Gece olduğunda baykuş
Biz, kendinden habersizlere
Alaycı bir tonda öterdi.

Bakma sen onlara, görmezdi
Yalnız bilir ve uyur dalında
Uzak bir bakımevinde, köşede
Bir yaşlı adam gözleri açık

Geçmişe dönük bir ihanetle
Belki, kurtarılamaz gelecek
Ancak geleceği anlatmak
Bitirirdi bugünü, bizleri.

Dersen ki, kanatlarım var
Adı-olmayan-şey nasıl aldatılır?
Derim ki, allı turnam,
Bilmesen de olur şeyler var.

Sen dönen dur soyağacında
Ağacın kökleri ayak altında
Sisler arasından yüksel, turnam.
Kanat vur o dağın dizi dibinde.