Yerli, Yersiz

Bazen susmak yeğdir,
Nedendir hiç bilmem
Konuşmaya çalıştıkça
Gözlerimin dolası gelir,

Bir şiir kitabı açarım
Belki gecenin bir saati
Sözcükler boğazımda
Düğüm olur vakitsiz,

Bereketli topraklarda
Mahsulü ezen pulluk
Filiz vermeden başak,
Sapları döver geçer;

İşte böylesi bir zaman
Şarkılar söylenmeden,
Gözyaşları dökülmeden
Terlemeden bulutlar,

Tükeniyor yerli, yersiz.

Susmak geliyor içimden
Uzakta şu dumanlı şehir,
İki yakası bağdaşmadan
İstemezdim ayrılık olsun.

Ben de güldüm, oynadım
Sularından içtim, koştum
Bakmadan kimin kızı
Pek çok sevdadan geçtim.

“Yaş otuz beş, yolun yarısı”
Yazarın dünyada yetmişi yok
Bir türkü tutturmuştum oysa
Şimdi havalar çok değişti.