Kızıl tuğladan bir evin artıkları
Kenarda, öbekleniyor
Yakılmış zaman içerisinde
Kil topraktan
Yıllar geçerek kararmış.
Ölgün gökyüzü, çarparak
Kırılıyor, bir uçağın sesine:
Yakışıklı bir yüze benzer
Bir takım tuğlalar, birleşir
Bir apartman kurar.
Söküldü yalnızlık yine
Elde var güz, hatırlıyorum
Tuğlalar arasında da
Boşluklar vardı, kurudular
Zamanın ateşiyle.
UZBİLİM 