Rüya No. 12

Yaşam hep birden az
Oysa biz çok oluyoruz
Biraz bile sevsek
Bir kere tutuşsak
El ele, göz göze
Öyle çok, öyle güzel.

Bildiğim bir kasabanın
Bildiğim bir köşesinde
Sabah olmuş,
Üzüm yiyor, çay demliyorum.

Gerçeklerden uzak, kendime yakın
Uyku bastırıyor denizi,
Esnedikçe dalgalar.

Yüzün mü o beliren
Belki sade gökyüzüdür,
Ya da gitgide başladılar
Birbirine benzemeye.

Artık yuvarlıyorum
En sade cümleleri bile.

1.1.2025