Kör kuyulara merdivensiz inmek
Baş aşağı bir baykuşun sezgisiyle
En dipte olanı ve en çok da gökte
Bitirmek duyurmadan bir yaşamı,
Kimmiş ki o sezilmeden turlayan
Bir güneşin etrafını yapraklanarak
Bir bahar güzün söker kılcallarını
Verdi son nefesini bir ağaç gibi…
Doğurmadan henüz tan sabahı
“Hür ve kardeşçesine” büyüyerek
Gövdesi ve palamutlarıyla
Eğrildi, su içmek ister gibiydi
Son sabahından Nisan aylarının
İmdi dön de dur, dönen de ak…
UZBİLİM 