Vaziyet

Çorap söküğü gibi gelir gerisi
Önce bir başla, yazmaya
Yazmaya, bu en son şiirin gibi
Kalem, düşer elinden son noktaya

Yakılmadık gemi mi kaldı
Yoksa dönme umudu olan liman
Şu ummanda, çalkantılı gemilerde
Ne yıldızlara, ne de pusulaya inan.

Son bu, ne olur, yazmayacağım!
Yazmak hummasına tutulmuşsun sen
Hiçbir dua, yemin iflah etmez
Pruvada koca bir kıta unutmuşsan.

Unutmuşsan evinin yolunu, yazmak
Ödemeye denk Penelope’ye borcunu
Aralamak bir kitabı, yeniden
Bilsem de ne Ithaka aynı, ne de ben.