Gece matinesi

Korkuluklarda bir aşağı, bir yukarı
Bir yukarı bir aşağı,
Parmaklıklara sırnaşarak
Kedi adımlarıyla yürüyen
Bir ne? Neydi o dumandan varlık?
Bir bakıma, nefes tüketildiğinde
Kalan o buhar da ne? Neyse o işte
Korkuluklarda, bir aşağı
Bir yukarı, sessizce, odur o da.
Berber tasında unutulmuş bir jilet
Suda bekleyen bir ceset.
Topladık durduk, hep aynı yazı
Yazlar aynı, kışlar hep farklı.
Korkuluklarda bir aşağı, bir yukarı
Parmaklıklara sırnaşarak yürüyen
Bir ne? Dumansı varlığıyla,
Genzimizi yakan, kim demiyorum
Biriydi, besbelli o da
Bileklerini unuttu mermer kurnada,
Ve açılıyor herşey gibi onun da zamanı
Belki arkası yarın, belki zaten
Budur filmin devamı: bir koca sessizlik.
Korku, korkuluklarda telaşla açıyor
Kendi gecesini, süzülmeyenler içeri
Filmi kaçırmakla suçlanacak
Ya da herhangi bir şey de olabilir,
Suç, alında bir yara izi olarak
Gece matinesine bilet olacak.