Kızıl yakut yanıyor, geceleyin
Bizler -ıslananlar hazır mı olmalıydık
Bu belirişe, maşeri bir büyük gözün
Hudutlarından çıktık:
Üstelik yerimizden kıpırdamadan.
Çok mu gördüler güneşli bir günde
Gölge altı bir kucaklaşmayı,
Çok mu gördüler, bulutsuz mavi gökyüzüne…
Evet! Gördüler, çünkü o yalnız bir parçanın
Parçalanmış parçasıdır ve bütün
Mahşerde yalnızlıkların enine toplanmasıdır.
Bir bütün halinde gökyüzünde
Sonsuz yıldızlar, biliyorum
Yalnız zihnim olamaz burada, bedenim de
Bedenli varlıkların mahşerinde,
Kızıl yakutu ovarak, dokunmadan
Büyümeyi bekliyor.
Hep birlikte, toplanarak eksilmeyi.
Oğulcan Yiğit Özdemir'in edebiyat işleri.
[
[
[
]
]
]
