Yaşlı bir fil

Bir sızı bıraktı,
Bırakacaktı, biliyordum
Çok da önemli değil,
Yine de bıraktı.

Koca izlerin toplandığı
O bakır rengi kumsalda
Bir fil ölüsü gibi yatıyor
Ağır bir duygu o:
Bir aşkın hatırası.

Ancak bu şiir, aşk üzerine değil.

Dalgalar yıkadığında
Kan kokusunu, cesetten sızan
İdrar ve dışkıyı,
Geriye filin çıkardığı
Değerli bir balya kaldı.

Fili alıp götürdüler.
Bütün aşkların hatırasıydı o,
Bütün aşkların hatırasına ne olduysa,
Onun sonu da öyle oldu.

Ancak bu şiir, aşk üzerine değil.

Balyayı ateşe verdiler,
Yuttuğu değerli bir şey var mı
Baktılar, yoktu
Şaşırmadılar,
Kumsalda toplanan koca izler
Silindi, ve arındı bir kez daha
Bakır tenli kum zerreleri yaralarından.

Pırıltılı bir ad bile kalmadı,
Sessizdi sahil, şimdi
Yürüyor birkaç karabasan
İnsan kılığında, ve
Ölülerin çıkardığı sesleri taklit eden
Bir laterna, bilmem
Belki uzaktan duyuluyor.

Ancak bu şiir, aşk üzerine değil.

Şiir yazamadığı için
Boyuna manifesto çıkanların bıraktığı
Yarı-akademik bulamaçtı
Filin kustuğu, içinde değerli birşey yoktu
Yine de cayır cayır yandı
Yarım saatliğine,
Ne bulduysa yemiş ve kusmuştu Fil.
Son nefesini verip,
Eski bir yapı gibi yıkıldığında kumsalda
Sahilde birkaç isim, gelip onu buldu
Ve gözlerini kapadılar.

İşte bu son dize, aşk üzerine.

Ancak bu şiir, aşk üzerine değil.